اتصال به غسل و وضو و تيممى كه آب و خاكش از راه حرام است ، به بارگاه عزت آن عزيز راه يابد . آنجا مقام پاكان و نيكان است ، آنجا منزل بينايان و دانايان است ، آنجا راه عارفان و عاشقان است . عارف و عاشق ، محال است در مسئلهء لباس و مكان و طهارت از دستور معشوق و محبوب سرپيچى كند . مگر مؤمن قدرت دارد به مال كسى چشم بدوزد ، تا چه رسد كه آن مال را غاصبانه تصرف كند . مگر براى مؤمن امكان دارد با آب غصبى يا خاك حرام غسل يا وضو يا تيمم بسازد ، آن وضو و غسل و تيمم مگر طهارت است ؟ چون عبد از محصول زحمت و كوشش خود لباس و طهارت و مكان را به دست آورد و در اين زمينه سير و سلوكش را به پايان برد ، وارد مرحلهء بعد و منزل ديگر مىشود و آن منزل عبارت است از ، بيرون آوردن لباس گناه از وجود و به تن كردن لباس تقوا و پاك كردن غبار و خاك شيطنت از صفحهء نفس و تيمم بر خاك كوى محبوب و بيرون ريختن لجن هوا و رذايل از قلب و شستشوى وجود با آب عشق يار و رها كردن زمين دو رويى و مكر و حيله و قرار گرفتن در مقام تسليم ، آن مقامى كه جز پاكى و طهارت ظاهر و باطن نماند و جز ترك سر و در باختن جان براى رسيدن به وصال جانان هوسى نباشد . نقد جان را در بهاى زلف جانان مىدهم * عاشقم وز بهر سودايى چنين جان مىدهم اى كه از حال من آشفته مىپرسى مپرس * كز پريشانى خبرهاى پريشان مىدهم